buxov

buxov
is.
1. Otlağa buraxılan atların ayağına vurulan dəmir çidar. // Qandal.
2. məc. Maneə, əngəl. Buxov vurmaq (olmaq) – bax buxovlamaq 2-ci mənada. <Şərqli> öz ayağına buxov, qoluna zəncir vurmaq istəmir. O. S..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • zəncir — is. <fars.> 1. Bir birinə keçmiş halqalardan ibarət dəmir bağ; silsilə. Saat zənciri. Lövbər zənciri. İti zəncirlə bağlamaq. – Axırda Dəmirçioğlu atasından gizli bir canlı kotan zəncirini də götürüb toqqa əvəzinə belinə bağladı. «Koroğlu».… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • hibalə — ə. 1) tor, cələ, tələ; 2) cidar, buxov; 3) bağ, ip. Hibalei nikah nikah rabitəsi …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zəncir — f. 1)bir birinə keçirilmiş metal halqalardan ibarət bağ; 2) buxov, qandal; 3) m. əsarət, zülm …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • buxovlamaq — f. 1. Ayağa buxov vurmaq. Atları buxovlamaq. // Qandallamaq. 2. məc. Əl qol açmağa, inkişaf etməyə qoymamaq, mane olmaq, əngəl olmaq, qabağını almaq. <Davud:> Daha, deyirlər, daşmır. Bəndlər onu <Kür çayını> buxovlayıb. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • buxovlanmaq — f. 1. məch. Buxov vurulmaq. Atlar buxovlanmışdır. // Qandallanmaq. // məc. Əl ayağı bağlanmaq. 2. məc. Dəli olmaq. <Cahangir bəy:> Əgər bir neçə müddət də ömrüm belə keçsə, arzuma çatmasam, yəqin ki, buxovlanacağam. N. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • buxovlanmış — f. sif. 1. Ayağına buxov vurulmuş. // Qandallanmış. 2. məc. Əl qolu bağlanmış …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • buxovlatmaq — icb. Ayağına buxov vurdurmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • buxovlu — sif. Ayağında buxov olan, buxovlanmış. // Qandallı, ayağına qandal vurulmuş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dağlamaq — f. 1. Qızdırılmış dəmirlə damğa vurmaq. Qoyunları dağlamaq. Atı dağlamaq. – Adamı ürəkdən, heyvanı budundan dağlarlar. (Ata. sözü). 2. məc. Yandırmaq. . . Şaxta qızmar bir dəmir kimi onu dağlayır. Ə. M.. 3. məc. Adətən «ürəyini», «sinəsini»,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ip — is. 1. Uzun pambıq, kətan, yun və s. liflərindən eşilib hazırlanan və əsasən bağ kimi işlədilən məmul. İplə bağlamaq. Tayları iplə sarımaq. – <Ağa:> Gördüm yeşiyin ipi qırılıb. Molla Nəbiqulu yeşiklə bərabər ağacdan uçub, düşüb Qasımın… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”